Partnerzy i sponsorzy
|
Kiedy jest udzielane
Zgodnie z art. 64 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, zezwolenia na osiedlenie się udziela się na wniosek cudzoziemcowi, który: 1) jest małoletnim dzieckiem cudzoziemca, posiadającego zezwolenie na osiedlenie się, urodzonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) pozostaje w związku małżeńskim, zawartym z obywatelem polskim co najmniej 3 lata przed złożeniem wniosku i bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej przez 2 lata na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; 3) bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres nie krótszy niż 10 lat na podstawie zgody na pobyt tolerowany udzielonej na podstawie art. 97 ust. 1 pkt 1 lub 1a lub ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przez okres 5 lat w związku z uzyskaniem statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej; 4) jest dzieckiem obywatela polskiego i pozostaje pod jego władzą rodzicielską.
Pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za nieprzerwany, gdy żadna z przerw w nim nie była dłuższa niż 6 miesięcy i nie przekroczyła łącznie 10 miesięcy, chyba że przerwa była spowodowana:
Zezwolenia na osiedlenie się udziela się na czas nieoznaczony. Zezwolenie na osiedlenie się wygasa z mocy prawa z dniem uzyskania przez cudzoziemca zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE.
Wymogi dotyczące wniosku
Decyzję o udzieleniu zezwolenia na osiedlenie się wydaje wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca. Cudzoziemiec może złożyć wniosek o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się w czasie zgodnego z prawem pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wniosek o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się nie może być złożony przez cudzoziemca przebywającego zagranicą, przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie, na podstawie wizy jednolitej pobytowej upoważniającej tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 11 ustawy o cudzoziemcach, tj. w celu przyjazdu ze względów humanitarnych, ze względu na interes państwa lub zobowiązania międzynarodowe lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, o którym mowa w art. 53a ust. 2 ustawy o cudzoziemcach, lub przez cudzoziemca zatrzymanego, umieszczonego w strzeżonym ośrodku, w areszcie w celu wydalenia, w stosunku do którego został zastosowany środek zapobiegawczy w postaci zakazu opuszczania kraju lub pozbawionego wolności wskutek wykonania orzeczeń wydanych na podstawie ustaw. W razie złożenia takiego wniosku pozostawia się go bez rozpoznania. W przypadku gdy przed upływem zgodnego z prawem okresu pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie została wydana decyzja ostateczna w sprawie zezwolenia na osiedlenie się, wojewoda wydaje cudzoziemcowi wizy krajowe na okres pobytu do czasu wydania decyzji ostatecznej. Po wydaniu ostatecznej decyzji w sprawie, wiza krajowa zostanie anulowana. Ubiegając się o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się cudzoziemiec jest obowiązany złożyć:
Za tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego, w którym cudzoziemiec przebywa lub zamierza przebywać, nie uznaje się umowy użyczenia lokalu, chyba że użyczającym jest jego zstępny, wstępny, lub małżonek, rodzice małżonka lub rodzeństwo cudzoziemca. Za wydanie zezwolenia na osiedlenie się pobiera się opłatę skarbową w wysokości 640 zł.Za wydanie karty pobytu pobiera się opłatę w wysokości 50 zł.
Decyzja/karta pobytu
Decyzję o udzieleniu zezwolenia na osiedlenie się wydaje wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca. Cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie na osiedlenie się wydaje się kartę pobytu. Karta pobytu, w okresie jej ważności, potwierdza tożsamość cudzoziemca podczas jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz uprawnia, wraz z dokumentem podróży, do wielokrotnego przekraczania granicy bez konieczności uzyskania wizy. Za wydanie zezwolenia na osiedlenie się pobiera się opłatę skarbową w wysokości 640 zł. Za wydanie karty pobytu pobiera się opłatę w wysokości 50 zł. Cudzoziemiec jest obowiązany odebrać osobiście kartę pobytu, a w przypadku małoletniego poniżej 13 roku życia - odbioru dokonuje jego przedstawiciel ustawowy lub kurator. Cudzoziemiec jest obowiązany wymienić posiadaną kartę pobytu w przypadku: 1) zmiany danych w niej zamieszczonych; 2) zmiany wyglądu utrudniającej ustalenie jego tożsamości; 3) uszkodzenia karty w stopniu utrudniającym posługiwanie się nią; 4) utraty lub zniszczenia karty. Wymiany karty pobytu dokonuje wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca. Kartę pobytu, wydaje się i wymienia po uiszczeniu należnej opłaty. Wniosek o wymianę karty składa się na formularzu. Cudzoziemiec ubiegający się o wymianę karty pobytu jest obowiązany przedstawić ważny dokument podróży, i dołączyć do wniosku: 1) fotografie osób objętych wnioskiem; 2) dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych i okoliczności podanych we wniosku. W szczególnie uzasadnionym przypadku, jeżeli cudzoziemiec ubiegający się o wymianę karty pobytu nie posiada i nie ma możliwości uzyskania ważnego dokumentu podróży, może przedstawić inny dokument potwierdzający jego tożsamość. Cudzoziemiec, który utracił kartę pobytu, jest obowiązany zawiadomić o tym wojewodę, który ją wydał, w terminie 3 dni od dnia jej utraty. W przypadku znalezienia utraconej karty pobytu cudzoziemiec jest obowiązany, w terminie 3 dni od dnia jej znalezienia, zawiadomić o tym wojewodę i zwrócić niezwłocznie znalezioną kartę pobytu, jeżeli w miejsce utraconej karty pobytu wydano już nową. Cudzoziemiec jest obowiązany zwrócić niezwłocznie kartę pobytu organowi, który ją wydał - po doręczeniu dokumentu potwierdzającego nabycie obywatelstwa polskiego lub decyzji o cofnięciu zezwolenia na osiedlenie się. Cudzoziemiec może podróżować i przebywać na terytorium państw obszaru Schengen (także na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej) bez konieczności posiadania wizy przez okres nieprzekraczający 3 miesięcy w okresie 6-miesięcznym na podstawie zezwolenia pobytowego wydanego przez jedno z państw obszaru Schengen, o ile jednocześnie spełnia ogólne warunki wjazdu i pobytu na terytorium państw obszaru Schengen, tj. posiada ważny dokument podróży, potrafi uzasadnić cel i warunki planowanego pobytu oraz posiada wystarczające środki utrzymania lub możliwość ich uzyskania zgodnie z prawem, a także nie jest uważany za stanowiącego zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego, zdrowia publicznego lub stosunków międzynarodowych żadnego z państw członkowskich, a w szczególności nie dokonano wobec niego na tej podstawie wpisu do celów odmowy wjazdu w krajowych bazach danych państw członkowskich.
|

